Алматыда құқық қорғау жүйесіне қатысты тағы бір резонансты іс бойынша сот үкімі шықты. Қаладағы Наурызбай аудандық полиция басқармасында қызмет еткен бұрынғы тергеуші бірнеше қылмысты әдейі тіркемей, жасырып келгені үшін жауапқа тартылды. Бұл оқиға құқық бұзушылықтарды есепке алу жүйесінің ашықтығы мен полиция қызметкерлерінің жауапкершілігіне қатысты маңызды сұрақтарды қайта көтерді.
Тергеуді арнайы прокурорлар жүргізген. Ресми мәліметтерге сәйкес, экс-тергеуші 14 қылмыс туралы нақты ақпаратқа ие болғанымен, оларды заңда белгіленген тәртіппен тіркемеген. Соның салдарынан бұл істер қағаз жүзінде мүлде болмағандай көрініс тапқан, ал жәбірленушілердің шағымдары бойынша толыққанды тергеу амалдары жүргізілмеген. Мұндай әрекеттер қылмыстың ашылуына ғана емес, жалпы құқықтық тәртіптің сақталуына кері әсер ететіні атап өтіледі.
Тергеу барысында бұл фактілердің кездейсоқ емес, жүйелі түрде және саналы түрде жасалғаны анықталған. Жиналған дәлелдер экс-қызметкердің қылмыстарды әдейі жасыру схемасын қолданғанын көрсеткен. Іс материалдары сотқа жолданып, ашық қаралған.
Сот бұрынғы тергеушіні Қазақстан Республикасының Қылмыстық кодексінің 433-бабының 2-бөлігі бойынша кінәлі деп таныды. Бұл бап қылмыстық құқық бұзушылықтарды жасыруға қатысты және құқық қорғау органдары қызметкерлері үшін аса ауыр заңбұзушылықтардың қатарына жатады. Себебі мұндай әрекет тек заң талаптарын бұзу ғана емес, азаматтардың әділдікке деген сеніміне нұқсан келтіреді.
Сот үкімімен оған 2 жылға бас бостандығын шектеу жазасы тағайындалды. Сонымен қатар, 3 жыл мерзімге мемлекеттік қызметте жұмыс істеу құқығынан айырылды және «полиция лейтенанты» арнайы атағы қайтарылып алынды. Бас бостандығын шектеу жазасы сотталған адамның қоғамнан оқшауланбайтынын білдіреді, алайда ол белгілі бір талаптарды сақтауға міндеттеледі: тұрақты мекенжайын өз бетінше өзгерте алмайды, бақылау органдарына есеп беріп отырады және белгіленген тәртіпті бұзбауы тиіс.
Сарапшылардың пікірінше, мұндай істер құқық қорғау органдарындағы ішкі бақылау мен есеп беру жүйесін күшейтудің маңызын көрсетеді. Себебі тіркелмеген әрбір қылмыс — қорғалмаған азамат пен орындалмаған әділдік деген сөз.
